دوتا از شایع ترین اختلالات فردی که در روانشناسی می شناسیم

در این مقاله به بررسی دو عدد از اختلالات فردی که امروزه بسیار شایع است می پردازیم این دو اختلال هر کدام نوعی از وسواس به حساب می آیند. وسواس فکری عملی و کمال گرایی بیش از حد دو تا از اختلال های شایع امروزه است که می خواهیم به آنها بپردازیم. و ببینیم در صورت مواجهه با اختلال های فردی باید چگونه عمل کرد.

  1. اختلال وسواس فکری عملی یا OCD

دوتا از شایع ترین اختلالات فردی OCD

 تخمین زده می شود که اختلال وسواس فکری متاسفانه بیش از 2 درصد از آمریکایی ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این نوع از اختلال وسواس می تواند در کودکی و یا در بزرگسالی ظاهر شود. این اختلال می تواند با اختلال های دیگر ترکیب شود و فرد را بسیار آزار دهد. حتی گاهی اوقات به صورت ناخودآگاه این موضوع باعث آزار شخص می شود. اما درمان وسواس فکری عملی یا OCD حتما نیاز به یک مشاوره دارد و شما در صورتی که به این نتیجه رسیدید که مشکل اختلال وسواس فکری یا OCD دارید حتما باید به یک مشاور خوب مراجعه کنید. علایم وسواس فکری را می توان در افکاری که ناخواسته به سراغ ما می آیند و ما برآن کنترل نداریم و حتی بعضی اوقات از آن رنج می بریم. این افکار را افکار وسواسی می نامیم و خب فرد معمولا تلاش می کند تا با انجام دادن اعمال وسواسی اضطراب خود را کم کند تا این فکار وسواسی تا حدی تسکین داده شوند. شاید گاهی فکر کنید خوب شخصیت من اینگونه است، یا برای رهایی از OCD به مواد مخدر، مسکن، الکل و یا غیره پناه بیاورید اما متاسفانه این ها هیچ کدام نمی توانند در طولانی مدت شما را بهبود بخشند. اما این به این معنی نیست که شما نمی توانید راه حلی را برای مقابله با OCD پیدا کنید. بهترین راه برای مقابله با OCD کمک گرفتن از یک مشاوره خوب می باشد.

 

  1. اختلال کمال گرایی بیش از حد یا افراطی

تا بحال شده احساس کنید کاری که انجام می دهید، حتما و حتما باید بی عیب و نقص باشد ؟ آیا شده که از خودتان انتظار داشته باشید که هیچ ایرادی نداشته باشید، ایراد های خود را نپذیرید و بسیار به خودتان سخت گیر هستید؟ حتما این امکان وجود دارد که شما درگیر نوعی از کمال گرایی افراطی شده باشید. این اختلال که به معنی کمال گرایی بیش از حد می باشد می تواند باعث شود که شما هیچ گاه از خود راضی نباشید. چند تا از ویژگی های شخصیت های کمال گرا را در ادامه می خوانیم:

  • آیا معیار های شما بسیار سطح بالایی دارد ؟
  • هیچ کس حد مطلوب شما را ندارد و از اطرافیان خود انتظارات بالایی دارید که معمولا نمی توانند آنها را برآورده کنند؟
  • آیا حس می کنید افرادی که با آنها در ارتباط هستید هم کمال گرای افراطی هستند ؟
  • آیا احساس افسردگی می کنید ؟

غیر ممکن است که بتوانیم همیشه بهترین باشیم و تلاش در این جهت به ناامیدی و کاهش عزت نفس می‌شود. کمال گرایی افراطی مشکل رایجی است و اگر مورد رسیدگی قرار نگیرد، می‌تواند مانعی برای رشد بهبودی مان محسوب شود.

اختلال کمالگرایی افراطی

بسیاری از ما با این باور بزرگ شده‌ایم که باید همیشه کارهایمان را عالی و بدون کم و کاست انجام دهیم و معتقدیم که بهترین شدن پاداش ویژه دارد. متاسفانه کمال گرایی افراطی باعث می‌شود که ستاره ها را هدف بگریم و جز هوا چیزی نصیبمان نمی‌شود. منظور این نیست که داشتن معیار های سطح بالا چیز بدی است. بدون توجه به کیفیت، موفقیت های بزرگ علمی و هنری بسیار کم شمار می‌شد. اما این کمال گرایی افراطی  وسواس گونه راه مناسبی برای بالا بردن کیفیت نیست.

اما برای حل این مشکلات چه باید کرد ؟

بهترین راه حل این مشکلات بعد از قبول داشتن این اختلالات مراجعه به یک روانشناس خوب است. ما به شما دل کلینیک را پیشنهاد می کنیم. کلینیک روانشناسی دل که در منطقه نیاوران تهران قرار دارد یکی از بهترین کلینیک ها در حوزه درمان فردی است که با داشتن مجرب ترین روانشناسان می تواند شما را برای حل این اختلالات راهنمایی کرده و همچنین با جلسات مشاوره می تواند شما را برای حل این مشکلات و اختلالات کمک کند.




طبقه بندی: رپورتاژ،

تاریخ : پنجشنبه 29 آبان 1399 | 07:27 ب.ظ | نظرات

نوجوانانی که والدین افسرده دارند در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به افسردگی هستند.

این عبارت اظهار نظر نهایی یک کارآزمایی بالینی گسترده و طولانی برای شناسایی عوامل خطر بروز افسردگی و اندازه گیری میزان مواجهه افراد با این عوامل معین در دوران های متفاوت زندگی بود. اما نکته قابل توجه در این پژوهش نه تنها در بررسی عوامل بروز بیماری بلکه در ارائه راهی عملی به منظور پیشگیری از ظهور بیماری در نوجوانانی است که خواه و ناخواه مواجهه با این عامل یعنی زندگی و رشد در خانواده ای با والدین افسرده را درپیشینه خود داشته اند. پژوهشگران می گویند یک برنامه جامع آموزش مهارتهای شناختی-رفتاری شامل مهارت واقع بینی، حل مسئله و کنترل خشم به شکل مؤثری ازایجاد بیماری در فرد مستعد جلوگیری خواهد کرد. مجله جامعه پزشکی آمریکا ضمن انتشار این مقاله مدعی شد، برنامه کنترل و پیشگیری زمانی موفق خواهد بود که در زمان شروع کار گروهی آموزش نوجوانان، مادر و پدر وی پیشابیش تحت درمان افسردگی قرارگرفته باشند و در وضعیت روانی مناسبی به سر ببرند. به گفته جودی گاربر، استاد روانشناسی و پرورش ذهن در دانشگاه وندربیلت وجان وایزاستاد دانشگاه هاروارد احتمال ابتلأ افسردگی نوجوان در چنین خانواده ای را یافته جدیدی نمی داننداما معتقدند شناخت این سابقه فامیلی کمک شایانی به انتخاب فرد مناسبی که از برنامه پیشگیری بیشترین سود را خواهد برد می نماید. برای ارتباط وضعیت خلقی روانی والدین و میزان موفقیت پیشگیری از افسردگی در فرزندان آنان عوامل بسیاری برشمرده شده است که از بین آنها ۳ دلیل زیر موجه تر به نظر می رسند.

نخست استعداد ژنتیکی ابتلأ و درمان پذیری که موجب خواهد شد فرزند پدر و مادر درمان پذیر به سهولت بیشتری قابل پیشگیری باشند، ثانیأ اینکه زندگی درکنار پدر ومادر افسرده بسیار سخت و طاقت فرساست وبه کودک یا نوجوان احساس تقصیر وگناه القأ می کند و سر آخر آنکه الگوی رفتاری فرزندان رفتار پدر و مادر است و طبیعتأ مقاومت به تغییر رفتارهای درمانی نیز قابل انتقال است. اعتبار علمی بالای این مطالعه که در ایالت های ماساچوست، تنسی، پنسیلوانیا واورگان برگزار شده بود علاوه بر طراحی مناسب بواسطه انتخاب کاملأ تصادفی نمونه های مورد مطالعه وزمان طولانی پیگیری تأمین شده بود و بدین دلیل یکی از معتبرترین ها در نوع خود به شمار می رود. ۳۱۶ نوجوان۱۳ تا ۱۷ ساله در این ۴ ایالت با شرایط معین سابقه افسردگی والدین، انتخاب و به ۲ گروه مساوی تقسیم شدند.

گروه اول مراقبت های روتین و معمول سلامت روان و پیشگیری از افسردگی را دریافت کرده و گروه دیگر علاوه بر آن تحت آموزش های ۹۰دقیقه ای مهارت های زندگی، طی ۸ جلسه هفتگی که با ۶جلسه ماهیانه دیگر تکمیل می شد، قرار گرفتند.

بر اساس تحلیل آماری اطلاعات به دست آمده در این پژوهش اختلاف واضحی بین دو گروه بررسی شده مشاهده شد که این اختلاف نشانگر تأثیر بی چون وچرای درمان افسردگی در زوج های دارای فرزند، به عنوان قدم اول در پیشگیری افسردگی نوجوانی است. آموزش مهارت های شناختی-رفتاری حتی بدون در نظر گرفتن وضعیت خلقی والدین تأثیر مثبت و محافظت کننده ای در قبال افسردگی نوجوانان ایفا می کند.

این پژوهش خاطر نشان کرد، حدود یک سوم از نوجوانان گروه اول یا گروهی که مراقبت‌های معمول سلامت روان دریافت کرده بودند در طول مطالعه دچار افسردگی شدند و این در حالی بود که در گروه دیگر آموزش مهارتهای زندگی میزان بروز افسردگی را به یک پنجم شرکت کنندگان تقلیل داده بود. اما مقایسه تأثیر پیشگیری در زیر گروه ها واضح تر خود را نشان می داد. در گروهی که پدر و مادر غیر افسرده یا سالم به لحاظ ثبات خلقی-روانی داشتند ، در صورت شرکت در برنامه آموزش مهارت‌های شناختی-رفتاری یا آنچه عملأ مهارت های زندگی شمرده می شود، میزان بروز افسردگی به ۳۰% میزان بروز آن در گروه مراقبت روتین تقلیل می یافت. این در حالی است که در گروهی که درهنگام شروع مطالعه پدر یا مادرشان افسردگی داشتند، تأثیر آموزش مهارت های زندگی بسیار کمتر بود وتنها در حدود ۸% کاهش نشان می داد.

منبع: بخش توصیه های پزشکی سایت مرکز اطلاعات فنی ایران




طبقه بندی: مشاوره،

تاریخ : جمعه 9 آبان 1399 | 12:12 ب.ظ | نظرات

بر اساس مقاله اقامت در رامسر با ارزان ترین قیمت ممکن! در سایت تاریخ ما، همواره اقامت در رامسر یکی از جدی ترین مسائل پیش روی مسافران بوده که در این چند ماهه اخیر به دلیل افزایش قیمت اجاره اقامتگاه در رامسر، به مشکلی بزرگتر تبدیل شده است. به همین دلیل سعی کردیم در این مقاله با معرفی ارزان ترین اقامتگاه های این شهر در نحوه انتخاب مسافران کمکی کرده باشیم.

واحد تک خوابه مبینا

این سوئیت آپارتمان یکی از گزینه های بسیار ارزان برای اقامت در رامسر است که قیمت هر شب اجاره آنجا برای هر نفر ۶۵۰۰۰ تومان می باشد.

این اقامتگاه از امکانات رفاهی کمی بر خوردار است و تمیزی آن در حد قابل قبولی می باشد و بیشتر برای کسانی مناسب است که میخواهند به صورت تنها و یا با دوستان خود سفر کنند.

آدرس اقامتگاه: مازندران – رامسر – خیابان اصلی

واحد تک خوابه رامسر

این اقامتگاه یک گزینه خوب برای سفر خانوادگی می باشد که قیمت هر شب اجاره آن برای هر نفر ۸۰۰۰۰ هزار تومان است.

امکانات رفاهی در حد متوسط دارد و از نظر نظافت و تمیزی نیز خوب می باشد و می تواند برای اقامت با خانواده مناسب باشد.

آدرس اقامتگاه: مازندران – رامسر – خیابان ساداتشهر

برای جزئیات بیشتر  از اقامت در رامسر می توانید به آدرسhttps://www.karnaval.ir/stay/list- ramsar در سایت کارناوال مراجعه کنید.

اقامتگاه بوم گردی مهر

به صورت کلی اقامتگاه بوم گردی برای کسانی که اهل ماجراجویی و طبیعت گردی هستند مناسب می باشد و بیشتر مورد استقبال جوانان قرار می گیرد. هزینه اقامت در آنجا برای هر شب هرنفر ۸۰۰۰۰ هزار تومان است.

از نظر امکانات رفاهی در حد قابل قبول است و از نظر تمیزی در حد متوسط می باشد.

آدرس اقامت گاه: مازندران – رامسر – روستای مهرمیجه

اقامت در رامسر

همانطور که مشاهده کردید بر اساس اقامتگاه های موجود در سایت کارناوال (https://www.karnaval.ir/) برای اقامت در رامسر می توان هزینه زیر ۱۰۰ هزار تومان کنار گذاشت و در هزینه ها صرفه جویی کرد. اما باید این نکته را در خاطر داشت که اقامتگاه با این قیمت امکانات رفاهی کمی دارد و از نظافت و تمیزی متوسطی بهره می برد. این قیمت از اقامتگاه بیشتر برای جوانان و یا کسانی که میخواهند به تنهایی سفر کنند، مناسب است.




طبقه بندی: رپورتاژ،

تاریخ : جمعه 2 آبان 1399 | 11:47 ق.ظ | نظرات

سرپرستار مرکز آموزشی بهداشتی ، درمانی و توانبخشی پرستاری است که اداره کارکنان پرستاری ، تجهیزات و ارائه خدمات پرستاری یک واحد را برعهده دارد . وظایف سرپرستار مرکز ( بهداشتی ، درمانی و توانبخشی ) براساس اصول مدیریت و با تکیه بر رعایت منشور حقوق مددجو و مبتنی بر فرآیند پرستاری و استانداردهای مراقبتی بشرح ذیل می باشد : بشرح زیل است :

الف – جمع آوری اطلاعات و برنامه ریزی :

1- بررسی وضعیت موجود در واحد تحت نظارت بمنظور تعیین مشکلات مرتبط با ارائه خدمات و کیفیت مراقبت

2- تعیین خط مشی جهت واحد مربوطه در راستای اهداف کلی

3- برنامه ریزی در جهت اجرای استانداردهای مراقبتی

4- تنظیم برنامه کار کارکنان تحت نظارت در شیفت های مختلف

5- تعیین وظایف کارکنان تحت نظارت ( تقسیم کار )

6- برنامه ریزی جهت ثبت و ارائه گزارش کامل از وضعیت هر بیمار / مددجو در هر شیفت بر بالین بیمار

7- برنامه ریزی جهت آگاه سازی کارکنان پرستاری جدیدالورود به مقررات اداری ، استانداردهای مراقبتی و شناخت کامل نسبت به واحد از نظر محیط فیزیکی ، وسایل تجهیزات و آشنایی با سایر قسمت های مرکز

8- برنامه ریزی جهت آموزش به مددجویان / بیماران ، خانواده و ... ( مراقبت از خود و توانبخشی و ... )

9- پیش بینی نیازهای واحد مربوطه از نظر امکانات ، تجهیزات موجود و لوازم مصرفی و پیگیری جهت تامین آن

10- برنامه ریزی جهت تحویل و تحول تجهیزات واحد مربوطه در هر شیفت کاری

11- برنامه ریزی جهت کنترل عملکرد تجهیزات مورد استفاده در بخش در هر شیفت

ب – سازماندهی :

12- تشکیل جلسات گروهی و جلب مشارکت کارکنان در جهت حل مشکلات واحد مربوطه ( کارکنان ، مددجویان / بیماران و ... )

13- توجه به نیازهای کارکنان ، ایجاد انگیزه جهت افزایش رضایت شغلی

14- برقراری حسن تفاهم بین کارکنان واحد مربوطه و سایر واحدها

15- انجام مراقبت های پرستاری در مواقع اورژانس

16- ایجاد هماهنگی و همکاری بین کادر پرستاری و سایر واحدها

17- شرکت در جلسات مدیران و ارائه نیازهای کارکنان ، مددجویان / بیماران و پیشنهاد جهت بهبود وضعیت

18- همراهی با پزشک به هنگام ویزیت بیماران و ارائه گزارش لازم

19- ثبت و گزارش کلیه امور واحدهای مربوطه به مسئولین ذی ربط ( شامل : درخواست ها ، وقایع غیرمترقبه حوادث ، کمبودها و نقایص ، نیازها و ... )

20- مشارکت و همکاری در برنامه های آموزش ضمن خدمت ، بازآموزی و ... کارکنان

21- مشارکت و همکاری در آموزش دانشجویان پرستاری و سایر کارآموزان در واحد مربوطه

22- مشارکت و همکاری در پژوهش ها و تحقیقات کاربردی پرستاری

برپایی کنفرانس های داخلی جهت افزایش سطح دانش و مهارت حرفه ای پرستاران

ج – هدایت و رهبری : کنترل هدایت و ارزشیابی

23- کنترل حضور و غیاب پرسنل تحت سرپرستی

24- تکمیل فرم ارزشیابی مصوبه کارکنان جهت پرسنل تحت سرپرستی

25- ارزشیابی مستمر خدمات ارائه شده توسط کادر تحت سرپرستی از طریق : بررسی رضایتمندی مددجویان ، همکاران با ابزار مناسب ( مشاهده ، چک لیست و ... )

26- نظارت و ارزشیابی مستمر بر رعایت معیارهای رفتار شغلی و اخلاقی کارکنان و انطباق امور پزشکی با موازین شرع مقدس ارزشیابی اثربخشی آموزش های داده شده به کارکنان ، مددجویان / بیماران ، خانواده و دانشجویان ...

27- کنترل و پیگیری ثبت و اجرای دستورات پزشک و نظارت بر اجرای آن

28- مشارکت و همکاری با کمیته های بیماران بنا بر صلاحدید سرپرست مربوطه

29- نظارت بر حسن اجرای تعرفه های پرستاری

30- نظارت مستمر بر اقدامات ضروری بمنظور پیشگیری از عفونت ها

31- همراهی و ارائه گزارش دقیق هنگام بازدید مسئولین مافوق

32- نظارت بر حسن اجرای کلیه خدمات پرستاری در واحد مربوطه

منبع: پایگاه دفتر حقوقی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی



تاریخ : جمعه 2 آبان 1399 | 11:32 ق.ظ | نظرات

تا رسیدن‌ کمک‌های‌ پزشکی‌ باید وضعیت‌ مصدومان‌ را به‌ همان‌ صورتی‌ که‌ آنها را پیدا کرده‌اید، حفظ‌ کنید. تنها در صورتی‌ باید مصدوم‌ را جابه‌جا کنید که‌ وی‌ در معرض‌ خطر فوری‌ باشد و حتی‌ در این‌ شرایط‌، نزدیک‌ شدن‌ به‌ مصدوم‌ نباید برای‌ شما خطرآفرین‌ باشد .

توجه !

تا زمانی‌ که‌ یک‌ وضعیت‌ اورژانس‌ پیش‌ آید که‌ لازم‌ باشد شما وارد عمل‌ شوید، مصدوم‌ را جابه‌جا نکنید.

وضعیت صحیح بدن

مروری بر آناتومی

کمربند شانه روی دنده ها قرار دارد و توسط مهره های پشت که زیر آن است محافظت می شود . بازوها به آن متصل هستند و از کمربند شانه آویزانند. موقعیکه شخص راست می ایستد مهره های تحمل کننده وزن مخصوص بدن روی یکدیگر قرار میگیرند و روی ساکروم ردیف می شوند . ساکروم علاوه بر تحمل وزن ستون مهره ها جزئی از کمربند لگنی نیز می باشد.

موقعیکه شخص راست می ایستد وزن هر چیزی که بلند می کند و با دستها حمل می کند روی کمربند شانه ، ستون مهره های زیر آن ، لگن و سپس پاها  وارد می شود. هنگام بلند کردن اگر کمربند شانه در راستای لگن و دستها نزدیک پاها قرار گیرد ، نیرو ،‌در یک خط کاملا مستقیم رو به پایین مهره ها که محکم در ستون مهره ها روی هم قرار گرفته اند وارد می شود .

بنابراین ،‌اگر هنگام بلند کردن اشیاءپشت بدن خم نشود و در وضعیت مستقیم قرار بگیرد ، فشار کمی روی عضلات و رباط ها ی نگهدارنده ستون مهره ای وارد می شود ،‌ و بدین ترتیب وزن زیادی را میتوان بدون آسیب به کمر، بلند و جابجا کرد . با این حال ،‌اگر با پشت خم چیزی را بلندکنید و یاحتی اگر راست بایستید ولی از قسمت لگن خیلی به جلو خم شوید ممکن است به کمر خود آسیب برسانید .

اگر چیزی را بردارید در حالی که پشتتان خمیده است ممکن است آسیب ببینید ، زیرا نیروی بلند کردن بیشتر به عرض تا به پایین ستون مهره ها وارد می شود . هنگامی که این اتفاق می افتد ، عضلات پشت ، بجای مهره ها از بلند کردن حمایت می کنند . 

 (مهارتهای عملی)

 1- پشت خود را در راستای مستقیم و طبیعی خود محکم کنید . از ماهیچه های شکمی خود برای قفل کردن آن استفاده کنید در حالی که کمی به سمت داخل انحنا دارد .

2- پاهایتان را 40-35 سانتی متر از هم بازکنید و زانو بزنید تا تنه و بازوهایتان پایین تر بیایند .

 3- با بازوهایی که در هر دو طرف بدن به پایین کشیده شده ،‌برانکار چرخدار یا تخته پشت را بگیرید طوری که کف دستهایتان به سمت بالا باشد طوری که دستهای شما تقریباً‌ مجاور قسمت قدامی تنه شما قرار گیرد .

 4- وضعیت و حالت خود را تنظیم کنید تا جسم طوری قرار گیرد که وزن آن به طور مساوی به هر دو بازو منتقل شود . (مرحله 1)

 5- اگر لازم است ،‌ دوباره وضعیت پاهایتان را تنظیم کنید طوری که در حدود 40-35 سانتی متر از هم فاصله داشته باشند و یک پا کمی جلوتر قرار گیرد و بچرخید تا اینکه شما و مرکز ثقل تان درست بین آنها قرار گیرد . اطمینان حاصل کنید که شی‌ء‌بین دو پای شما قرار دارد ،‌پاهایتان را صاف نگه دارید و وزنتان را به طرف پاشنه پاها و یا درست پشت آنها توزیع کنید (مرحله 2)

 6- با بازوهایی که به طرف پایین کشیده شده و با راست کردن پاها تا زمانی که کاملا بایستید جسم

را بلند کنید . اطمینان حاصل کنید که پشتتان در راستای مستقیم قرار دارد و قسمت فوقانی تنه شما قبل از مفصل هیپ بالا می آید . (مرحله 3)

خطرات جابه‌جایی‌ بیمار

پیش‌ از آنکه‌ به‌ جابه‌جایی‌ مصدوم‌ فکر کنید باید تصمیم‌ بگیرید که‌ آیا این‌ شخص‌ در معرض‌ خطر فوری‌ هست‌ و نیاز به‌ جابه‌جایی‌ دارد یا خیر. اگر یقین‌ دارید که‌ جابه‌جا کردن‌ مصدوم‌، ضروری‌ است‌، باید نیروهای‌ کمکی‌ و تجهیزات‌ موجود را بررسی‌ کرده‌، ارزیابی‌ کنید که‌ انجام‌ این‌ عمل‌ تا چه‌ اندازه‌ می‌تواند مشکل‌ باشد. موارد زیر را را در نظر بگیرید:

- آیا این‌ عمل‌ واقعاً ضروری‌ است‌؟ معمولاً می‌توانید مصدوم‌ را در همان‌ وضعیتی‌ که‌ یافته‌اید، ارزیابی‌ و درمان‌ کنید.

- در صورتی‌ که‌ جابه‌جا کردن‌ مصدوم‌ واجب‌ است‌، آیا مصدوم‌ خودش‌ می‌تواند حرکت‌ کند؟ اگر مصدوم‌ احساس‌ می‌کند که‌ می‌تواند این‌ کار را انجام‌ دهد، از وی‌ بخواهید که‌ چنین‌ کند؛ همچنین‌، با استفاده‌ از درایت‌ خود به‌ ارزیابی‌ وضعیت‌ مصدوم‌ بپردازید.

- وزن‌ و اندازه‌ مصدوم‌ چقدر است‌؟

- مصدوم‌ چه‌ آسیب‌هایی‌ دارد و آیا جابه‌جایی‌ ممکن‌ است‌ وضعیت‌ وی‌ را وخیم‌تر کند؟

- چه‌ کسی‌ برای‌ کمک‌ در جابه‌جایی‌ در دسترس‌ است‌؟ آیا شما و سایر امدادگران‌ به‌طور مناسب‌ آموزش‌ دیده‌اید و از آمادگی‌ جسمانی‌ برخوردار هستید؟

- آیا برای‌ ورود به‌ محل‌، مجبور به‌ استفاده‌ از تجهیزات‌ محافظی‌ هستید و آیا به‌ چنین‌ تجهیزاتی‌ دسترسی‌ دارید؟

- آیا هیچ‌گونه‌ تجهیزاتی‌ برای‌ تسهیل‌ امر جابه‌جایی‌ مصدوم‌ در اختیار دارید؟ آیا به‌ همه‌ وسایل‌ مورد نیاز دسترسی‌ دارید؟

- آیا برای‌ انجام‌ عمل‌ انتقال‌، فضای‌ کافی‌ در اطراف‌ مصدوم‌ وجود دارد؟

- همراه‌ با مصدوم‌ از روی‌ چه‌ نوع‌ زمینی‌ عبور خواهید کرد؟

مورد خاص‌ وضعیت‌های‌ اورژانس‌

چهار وضعیت‌ اورژانس‌ وجود دارد که‌ در این‌ موارد، مصدوم‌ را باید به‌ سرعت‌ از خطر دور ساخت‌. این‌ کار را تنها در صورتی‌ انجام‌ دهید که‌ مطمئن‌ هستید خود را به‌ خطر نخواهید انداخت‌ و نیز آموزش‌های‌ مناسب‌ را پشت‌ سر گذاشته‌اید و به‌ تجهیزات‌ کافی‌ دسترسی‌ دارید. اگر به‌ این‌ منابع‌ دسترسی‌ ندارید، باید به‌ جای‌ تلاش‌ برای‌ نجات‌ جان‌ مصدوم‌ به‌ تنهایی‌، با گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌ تماس‌ بگیرید.

وضعیت‌های‌ اورژانس‌ به‌ شرح‌ زیر هستند:

- زمانی‌ که‌ مصدوم‌ در داخل‌ آب‌ و در معرض‌ خطر فوری‌ غرق‌ شدن‌ است.

- زمانی‌ که‌ مصدوم‌ در محلی‌ است‌ که‌ دچار آتش‌ سوزی‌ شده‌ یا پر از دود است.

- زمانی‌ که‌ مصدوم‌ در معرض‌ خطر ناشی‌ از بمب‌ یا اسلحه‌ گرم‌ است‌.

- زمانی‌ که‌ مصدوم‌ در داخل‌ یا نزدیک‌ به‌ یک‌ ساختمان‌ یا هر چیز در حال‌ فرو ریختن‌ است‌. سرعت‌ پاسخ‌ شما وابسته‌ به‌ میزان‌ خطر است‌، اما حتی‌ در وضعیت‌های‌ فوق‌ هم‌ ممکن‌ است‌ برای‌ طراحی‌ نحوه‌ انتقال‌ مصدوم‌ به‌ طور صحیح‌ و بی‌خطر، زمان‌ کافی‌ در اختیار داشته‌ باشید.

نحوه‌ کمک‌ رساندن‌ بی‌خطر به‌ مصدوم‌

در صورتی‌ که‌ مجبور هستید به‌ یک‌ مصدوم‌ کمک‌ کنید یا وی‌ را جابه‌جا کنید، باید نسبت‌ به‌ خطرهایی‌ که‌ ممکن‌ است‌ در پی‌ استفاده‌ از روش‌های‌ ناصحیح‌ بروز کنند، آگاهی‌ داشته‌ باشید. (همیشه‌) این‌ احتمال‌ وجود دارد که‌ شما وضعیت‌ مصدوم‌ را وخیم‌تر کنید و یا خودتان‌ یا سایر امدادگران‌ نیز دچار آسیب‌ شوید. همواره‌ باید زمانی‌ را برای‌ طراحی‌ دقیق‌ عملیات‌ به‌ منظور به‌ حداقل‌ رساندن‌ این‌گونه‌ خطرها، اختصاص‌ دهید.

قوانین حمل بیمار روی برانکار

- از وزنی که باید بلند کنید و میزان توانایی افراد گروهتان آگاه باشید .

 - حرکات خود را با دیگر اعضای تیمی که با آنها مدام درارتباط هستید هماهنگ کنید

 - بدن خود را درهنگام حمل بیمار نچرخانید .

 - وزنی را که حمل میکنید تا حد ممکن نزدیک به بدن خود نگاه دارید در حالی که پشت خود را در راستای مستقیم نگاه داشته اید .

مطمئن شوید که از قسمت مفصل ران خم و راست می شوید نه از کمر و زانوهای خود را در حالی که کمر در راستای مستقیم خود قرار دارد و خم نشده است‌ ، خم کنید .

راهکارهای‌ حفظ‌ ایمنی‌

برای‌ اطمینان‌ از شرایط‌ ایمنی‌، گام‌های‌ زیر را طی‌ کنید:

- روشی‌ را انتخاب‌ کنید که‌ متناسب‌ با موقعیت‌، وضعیت‌ مصدوم‌ و میزان‌ نیروهای‌ کمکی‌ و تجهیزات‌ در دسترس‌ شما است‌.

- گروهی‌ کار کنید و یک‌ نفر را مسؤول‌ هماهنگ‌ کردن‌ جابه‌جایی‌ کنید. اطمینان‌ حاصل‌ کنید که‌ اعضای‌ گروه‌ نسبت‌ به‌ ترتیب‌ اقدامات‌ توجیه‌ هستند.

- تجهیزات‌ موجود را آماده‌ کنید و دقت‌ کنید که‌ اعضای‌ گروه‌ و تجهیزات‌ قبل‌ از آغاز عملیات‌، در جای‌ خود حاضر باشند.

- همیشه‌ روش‌ صحیح‌ را به‌ کار بگیرید تا از آسیب‌ رساندن‌ به‌ مصدوم‌، خودتان‌ و سایر امدادگران‌ دوری‌ کرده‌ باشید.

- سعی‌ کنید ایمنی‌ و راحتی‌ مصدوم‌، خود و سایر امدادگران‌ را در طول‌ جابه‌جایی‌ حفظ‌ کنید.

- همیشه‌ در مورد اقدامی‌ که‌ می‌خواهید به‌ انجام‌ برسانید، به‌ مصدوم‌ توضیح‌ دهید و وی‌ را تشویق‌ کنید که‌ تا حد امکان‌ همکاری‌ کند.

روش‌های‌ عملی‌ برای‌ جابه‌جایی‌ و نقل‌ و انتقال‌

روشی‌ که‌ برای‌ کمک‌ به‌ مصدوم‌ به‌ کار می‌برید، برحسب‌ موقعیت‌، وضعیت‌ مصدوم‌ و این‌ که‌ آیا به‌ نیروهای‌ امدادی‌ یا تجهیزات‌ کافی‌ دسترسی‌ دارید یا خیر، فرق‌ می‌کند. همیشه‌ برنامه‌ دقیقی‌ برای‌ جابه‌جایی‌ طراحی‌ کنید و اطمینان‌ حاصل‌ کنید که‌ مصدوم‌ و امدادگران‌ برای‌ عملیات‌ جابه‌جایی‌ آمادگی‌ دارند. هنگام‌ جابه‌جایی‌ یا کمک‌رسانی‌ به‌ مصدوم‌، رعایت‌ ترتیب‌ اقدمات‌ زیر به‌ حفظ‌ ایمنی‌ و راحتی‌ تمام‌ افراد کمک‌ خواهد کرد:

- تا حد امکان‌ خود را در موقعیتی‌ نزدیک‌ به‌ بدن‌ مصدوم‌ قرار دهید.

- با باز کردن‌ پاهای‌ خود به‌ اندازه‌ عرض‌ شانه‌، تکیه‌گاه‌ خود را محکم‌ کنید با بتوانید تعادل‌تان‌ را حفظ‌ کنید.

- در تمام‌ لحظات‌ در طول‌ عملیات‌، موقعیت‌ مناسب‌ خود را حفظ‌ کنید.

- یکنواخت‌ و روان‌ حرکت‌ کنید. برای‌ تأمین‌ نیروی‌ لازم‌ برای‌ جابه‌جایی‌، قوی‌ترین‌ عضلات‌ اندام‌های‌ پایین‌ و بالایی‌ خود را به‌ کار بگیرید.

همکاری‌ با گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌

گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌ ممکن‌ است‌ از شما به‌ عنوان‌ یک‌ ارایه‌کننده‌ کمک‌های‌ اولیه‌ درخواست‌ کند تا در انتقال‌ مصدوم‌ با استفاده‌ از تجهیزات‌ تخصصی‌ کمک‌ کنید. همواره‌ اجزای‌ روش‌های‌ عملی‌ مناسب‌ را (که‌ در بالا به‌ آنها اشاره‌ شد) به‌ کار بگیرید. البته‌ وقتی‌ به‌عنوان‌ بخشی‌ از گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌ مشغول‌ به‌ امدادرسانی‌ هستید، همیشه‌ باید از دستوراتی‌ که‌ توسط‌ گروه‌ صادر می‌شود، پیروی‌ کنید. در مواقعی‌ که‌ از طریق‌ هلی‌کوپتر به‌ مصدوم‌ امدادرسانی‌ می‌شود، چند «اصل‌ حفظ‌ ایمنی‌ زمین‌ (محل‌ فرود)» باید رعایت‌ شود. وظیفه‌ اصلی‌ شما، کنترل‌ کردن‌ ناظران‌ است‌. اطمینان‌ حاصل‌ کنید که‌ تمام‌ افراد حداقل‌ ۵۰ متر از محل‌ فاصله‌ گرفته‌اند و هیچ‌کس‌ سیگار نمی‌کشد. در زمان‌ فرود هلی‌کوپتر، زانو بزنید تا از پره‌های‌ چرخان‌ آن‌ کاملاً دور باشید. پس‌ از فرود هلی‌کوپتر، به‌ آن‌ نزدیک‌ نشوید و صبر کنید تا یکی‌ از اعضای‌ گروه‌ به‌ دیدن‌ شما بیاید. تا زمانی‌ که‌ پایک‌های‌ فرود هلی‌کوپتر به‌ زمین‌ نرسیده‌، به‌ آنها دست‌ نزنید؛ این‌ پایک‌ها تا زمانی‌ که‌ در تماس‌ زمین‌ قرار نگیرند، بار الکتریکی‌ ساکن‌ دارند. 

مرورکلی

نکتة مهم و کلیدی درهنگام بلند کردن این است که پشت خود را در حالت راست و قفل شده نگه دارید و ازچرخیدن خودداری کنید تا زمانیکه پشت شما در حالت مستقیم قفل شده است می توانید بارهای زیادی را بدون آسیب به پشتتان بلند کنید .

بلند کردن صحیح ،‌ ایمن ترین و کارآترین روش بلند کردن است . ایمنی شما ،‌ همکاران و بیمار بستگی به استفاده درست از تکنیک های بلند کردن و نگه داشتن صحیح وسیله ‌در هنگام حمل آن دارد . اگر به درستی وسیله را نگیرید ، نمی توانید سهم وزن خود را تحمل کنید یا ممکن است وسیله از یکی از دستها و یا هر دو دست رها شود و باعث آسیب قسمت تحتانی پشت خود و یا همکارانتان شوید .

همیشه بهتر است که بیمار را روی وسیله ای حمل کنید که روی زمین غلتانده می شود . با این وجود ،‌ اگر وسیله چرخدار دردسترس نیست ،‌باید دستورالعمل های خاصی را در رابطه با حمل بیمار روی برانکار بدانید و به آن عمل کنید . باید دائماً حرکتتان را با اعضای دیگر تیم هماهنگ کنید و با آنها ارتباط کلامی داشته باشید.

هنگام بلند کردن یک برانکار چرخدار باید شما و گروه از تکنیک های بلند کردن صحیح استفاده کنید . شما و گروهتان باید قدرت و قد تقریباً‌ یکسانی داشته باشید .

اگر بک بورد یا برانکار چرخداری را به بالا یا پایین پله ها می برید باید بیمار را به منظور جلوگیری از لیز خوردن روی آن ثابت کنید . باید ابتدا قسمت انتهای برانکار یا بک بورد را ببرید طوری که سر بیمار بالا تر از پایش قرار گیرد .

راهنمایی و دستورها قسمت مهمی از بلند کردن و حمل ایمن هستند . شما و گروهتان باید حرکاتی که قرار است اجرا شود را بدانید و هماهنگ با هم عمل کنید . سر گروه مسئول هماهنگی حرکت ها است .

باید سعی کنید که ازچهار ناجی هر زمان که ممکن است استفاده کنید . همچنین باید بدانید که چقدرمی توانید به راحتی و ایمنی بلند کنید و بیش از این اندازه چیزی را بلند نکنید . اگر وزن ، بیش از توانایی شماست نیروی کمکی را بطلبید .

حرکات بدنی یکسانی (‌هنگام بلند کردن حمل بیمار ) برای حالتهای کشیدن و گرفتن بیمار استفاده می شود . پشتتان را به حالت قفل شده و راست نگه د ارید و از چرخیدن خودداری کنید . هنگامی که دست خود را به بالای سرتان برای گرفتن بیمار می برید سعی کنید پشتتان را خیلی نکشید .

معمولا‌ً باید هنگام استفاده از «حرکت دادن فوری بیمار» ،‌او را به حداقل حرکت دادن و بلند کردن و به حالت منظم ،‌برنامه ریزی شده و آرام حرکت دهید . گاهی اوقات ،‌مجبورید بیمار را با استفاده از «حرکت فوری» قبل از انجام ارزیابی ودرمان حرکت دهید . اگر بیمار دچار کاهش سطح هوشیاری ،‌تهویة‌ناکافی یا شوک است یا در شرایط جوی بسیار نامساعد قرار دارد ،‌باید از حرکت فوری استفاده کنید .

برانکار چرخدار آمبولانس معمولترین وسیله برای حرکت دادن و انتقال بیماران است . دیگر وسایل که برای حمل و بلند کردن استفاده می شوند شامل برانکارهای پرتابل ،‌انعطاف پذیر ،‌بک بورد ها ،‌برانکارهای سبدی (تختة‌ استوک) ، برانکارهای اسکوپ و صندلی پله هستند .

هر موقع که بیماری را حرکت می دهید باید دقت بسیاری کنید تا بیمار ،‌شما و همکارانتان آسیب نبینند . شما بوسیلة آموزش و تمرین ،‌مهارتهای تکنیکیِ آماده سازی و بکارگیری را خواهید آموخت . همچنین آموزش و تمرین برای استفاده از همة‌وسایلی که در دسترس شماست هم لازم است . باید گاهی اوقات هر تکنیک را با تیم خود تمرین کنید تا بتوانید به سرعت و با ایمنی و به طور کار آمد هر وسیله را حرکت دهید .

منبع: سایت دانشگاه علوم پزشکی مشهد




طبقه بندی: کمک های اولیه،

تاریخ : چهارشنبه 30 مهر 1399 | 11:30 ق.ظ | نظرات
تعداد کل صفحات : 5 :: 1 2 3 4 5
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات